آبکاری
آبکاری چگونه اتفاق میوفتد؟Reviewed by Roka on Oct 2Rating:

مواد مناسب برای آبکاری:

آبکاری برمی‌گردد به خواص و قابلیت های گوناگون مواد. مواد مورد استفاده در فرآیند آبکاری بستگی دارند به ترکیب مواد حوضچه آبکاری (حمام) و شرایط آبکاری. در اینجا به مواد متداول مورد استفاده اشاره می شود:

نیکل ، نیکل سیاه/ کروم ، کروم ، پالادیوم یا آلیاژ پالادیوم/نیکل ،طلا، نقره ،مس ،قلع ، پلاتین ،روتنیوم ،کادمیوم ، برنج و روی

چه فلزاتی در آبکاری استفاده می شوند؟

فلزاتی که در آبکاری استفاده می شوند عبارتند از روی – مس – قلع و فلزات گرانبهای مثل طلا نقره و پالادیوم
آبکاری می‌تواند با یک فلز اتفاق بیفتد یا با ترکیب چند فلز اتفاق بیفتد (آلیاژ) که می توانند ارزش افزوده آبکاری را بالا ببرند. قیمت؛ترکیب در قطعه مورد نظر و نتیجه دلخواه؛ سه فاکتور کلیدی هستند که در بیشتر آبکاری ها مدنظر قرار می‌گیرند.

آبکاری چگونه اتفاق می افتد؟

آند و کاتد (کاتد:قسمتی که قرار است پوشش دهی الکتریکی شود) هر دو درون یک حمام الکترولیتیکی غوطه ور میشوند که این حمام یک محلول است شامل نمک آن فلزی که قرار است لایه نشانی شود. یک جریان dc از میان این محلول عبور میکند. پدیده انتقال یون های فلزی به سمت سطح کاتد اتفاق می افتد که در نهایت روی قطعه متصل به کاتد می‌نشیند.

پدیده آبکاری الکتروشیمیایی تقریباً شبیه پدیده الکتروفرمینگ است. هر دو طبق جایگزینی الکتریکی عمل می‌کنند.

اما تفاوتشان : در آبکاری الکتریکی فلزی که نشانده می شود همان جنس فلزی است که قرار است آبکاری شود. در الکتروفرمینگ یک پوسته از روی قطعه مورد نظر برداشته میشود. پس از اینکه پوسته برداشته شد شیء مورد نظر توسط آبکاری کاملاً پوشش دهی می شود.پس از الکتروفرمینگ این امکان وجود دارد که آبکاری روی آن انجام شود وتوسط پوشش دهی که انجام می‌شود باعث افزایش مقاومت در برابر خوردگی یا جذابیت بهتر برای محصولات زینتی شود.

علاوه بر اینکه دو روش گفته شده می‌توانند به صورت جداگانه استفاده شوند،همچنین می‌توانند به عنوان دو روش مکمل مورد استفاده قرار گیرند.

انتخاب الکترولیت ها

فلزات مختلفی بسیاری می توانند در آبکاری استفاده شوند، با این وجود تعیین الکترولیت مناسب برای کیفیت آبکاری مهم است. برخی از الکترولیتها اسیدی، بازی، نمکهای فلزی یا نمکهای مذاب هستند. هنگام انتخاب نوع الکترولیت، باید مواردی از قبیل خوردگی، مقاومت، روشنایی یا بازتاب پذیری، سختی، مقاومت مکانیکی، انعطاف پذیری و مقاومت در برابر سایش را در نظر داشته باشید.

آماده سازی سطح

هدف از آماده سازی سطح قبل از شروع به ابکاری با یک فلز دیگر، این است که اطمینان حاصل شود که سطح پاک و عاری از آلاینده ها است زیرا امکان تداخل در پیوند وجود دارد. آلودگی اغلب مانع از رسوب و چسبندگی می شود. به طور معمول این کار در سه مرحله انجام می شود: تمیز کردن، درمان و شستشو. تمیز کردن معمولا شامل استفاده از حلال های خاصی نظیر تمیز کننده های قلیایی، آب یا پاک کننده های اسیدی برای حذف لایه های روغن از روی سطح است. درمان شامل اصلاح سطح است که باعث سخت شدن قطعات و استفاده از لایه های فلزی است. شستشو به محصول نهایی منجر می شود و این نهایی شدن مربوط به آبکاری است. تمیز کردن فیزیکی و شیمیایی دو روش معین برای آماده سازی سطح هستند. تمیز کردن شیمیایی شامل استفاده از حلالهایی که دارای مواد شیمیایی فعال سطحی و یا دارای مواد شیمیایی مورد واکنش با فلز / سطح می باشد. در تمیز کردن فیزیکی از انرژی مکانیکی برای حذف آلاینده ها استفاده می شود. تمیز کردن فیزیکی شامل سایش با فرچه و تحریک اولتراسونیک است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *